Jak by měla vypadat šatna pro osoby se zdravotním postižením?

Wymogi przy szatni dla osób niepełnosprawnych

Přizpůsobení pracoviště potřebám osob pohybujících se na invalidních vozících nevychází pouze z dobré vůle zaměstnavatele. Pokud zaměstnavatel zaměstnává osoby se zdravotním postižením, měl by v souladu s § 48 vyhlášky ministra práce a sociální politiky ze dne 26. září 1997 o obecných předpisech bezpečnosti a ochrany zdraví při práci zajistit přizpůsobení pracovních míst a přístupů k nim tak, aby odpovídaly potřebám a možnostem těchto zaměstnanců vyplývajícím ze snížené pracovní schopnosti.

Ponadto § 5 załącznika nr 3 do rozporządzenia wskazuje, że pracodawca zatrudniający pracowników niepełnosprawnych powinien zapewnić dostosowanie urządzeń higieniczno-sanitarnych oraz dojść do nich do potrzeb i możliwości tych pracowników wynikających ze zmniejszonej sprawności, zgodnie z przepisami techniczno-budowlanymi.

Zgodnie z § 76 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakimi powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, do pomieszczeń higieniczno-sanitarnych zalicza się m.in. szatnie i przebieralnie. Muszą więc zostać dostosowane do potrzeb osób poruszających się na wózkach inwalidzkich, jeśli będą przez nie użytkowane. Szczegółowe warunki, które musi spełnić, zostały opisane w § 86 ust. 1:

W budynku na kondygnacjach dostępnych dla osób niepełnosprawnych, co najmniej jedno z ogólnodostępnych pomieszczeń higieniczno-sanitarnych powinno być przystosowane dla tych osób przez:

1. zapewnienie przestrzeni manewrowej o wymiarach co najmniej 1,5 × 1,5 m;
2. stosowanie w tych pomieszczeniach i na trasie dojazdu do nich drzwi bez progów;
3. zainstalowanie odpowiednio przystosowanej, co najmniej jednej miski ustępowej i umywalki, a także jednego natrysku, jeżeli ze względu na przeznaczenie przewiduje się w budynku takie urządzenia;
4. zainstalowanie uchwytów ułatwiających korzystanie z urządzeń higienicznosanitarnych.

Ważnym z punktu widzenia bezpieczeństwa osób poruszających się na wózkach inwalidzkich zapisem zawartym w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury jest § 302 ust. 3: w pomieszczeniu przeznaczonym na zbiorowy pobyt dzieci oraz osób niepełnosprawnych na grzejnikach centralnego ogrzewania należy umieszczać osłony, ochraniające od bezpośredniego kontaktu z elementem grzejnym. Wymóg ten musi więc spełnić też szatnia dostosowana do wózków inwalidzkich.

Szatnia dla osób z niepełnosprawnościami – praktyczne wskazówki

Výše uvedené předpisy jasně ukazují, že místnost, kterou budou užívat osoby se zdravotním postižením, by měla splňovat zákonem stanovené požadavky. Nie jest to jednak równoznaczne z przeznaczeniem tej szatni lub przebieralni tylko dla nich. Niemniej jednak jest to zalecane i często stosowane rozwiązanie, które pozwala na zapewnienie pracownikom lub klientom basenów i innych obiektów użyteczności publicznej niezbędnej intymności i bezpieczeństwa. Dámské bazénové šatny jsou totiž často plné pobíhajících dětí, které mohou nechtěně představovat nebezpečí pro osobu s omezenou schopností pohybu. Důležité je také, aby do převlékárny pro osoby se zdravotním postižením mohl vstoupit i doprovod.

Vedle pracovních či bazénových šaten se obvykle nacházejí sanitární prostory s umyvadly a sprchami. Při určení této instalace pro osoby s omezenou pohyblivostí je třeba se rovněž řídit § 302 odst. 4: v budovách určených pro hromadný pobyt dětí a osob se zdravotním postižením by měly být v instalaci teplé vody použity termostatické směšovací ventily s omezením maximální teploty na 43 °C a v sprchových zařízeních na 38 °C, které zabraňují opaření.

Wyposażenie szatni dla niepełnosprawnych

Samotná úprava velikosti šatny pro invalidní vozíky však není všechno. Je třeba zajistit k ní také vhodný přístup ve formě rampy nebo výtahu. Kromě toho je důležité vybavení hygienicko-sanitárních prostor.

1. Kabiny prysznicowe

Pro osobu pohybující se na vozíku nebo mající jiný typ zdravotního postižení spojeného s omezením pohybu je v šatně důležitý komfort a soukromí. Aby bylo možné tyto požadavky splnit, je vhodné investovat do přepážek s vyhrazenou poličkou a částí umožňující zavěšení oděvu. Další součásti kabiny zůstanou suché, protože je od ostatního prostoru odděluje závěs. Díky tomu má osoba se zdravotním postižením všechny nezbytné věci na dosah ruky. Alsanit pro takové projekty doporučuje přepážky typu „T“ nebo „F“, které se výborně osvědčí v prostorách přizpůsobených lidem s omezenou pohyblivostí.

Pokud jde o právní předpisy, § 81 odst. 3 vyhlášky ministra infrastruktury uvádí:

Kabina natryskowa zamknięta, z urządzeniami przystosowanymi do korzystania przez osoby niepełnosprawne poruszające się na wózkach inwalidzkich, powinna mieć powierzchnię nie mniejszą niż 2,5 m2 i szerokość co najmniej 1,5 m oraz być wyposażona w urządzenia wspomagające, umożliwiające korzystanie z kabiny zgodnie z przeznaczeniem.

2. Šatní skříňky

Lidé se zdravotním postižením nejsou pouze ti, kteří se pohybují na invalidním vozíku. Může se stát, že z převlékárny bude chtít využít osoba s protézou nebo pohybující se o berlích. Aby mohla bezpečně odložit své zdravotnické vybavení ve šatně, bude potřebovat skříňku dostatečné velikosti. Při přizpůsobení hygienicko-sanitárních prostor pro osoby se zdravotním postižením je proto vhodné zvolit větší modely oděvních skříněk – rozhodně v obdélníkovém tvaru, se zámkem umístěným dostatečně nízko. Dále je nutné zamezit umístění skříněk ve sloupcích nad sebou. W ofercie Alsanit znajdują się szafki BHP, które z łatwością można dostosować do każdego projektu szatni dla osób niepełnosprawnych.

3. Převlékárny

Tentokrát máme na mysli přepážky sloužící k pohodlnému převlékání, nikoli celé prostory zvané převlékárny. Stejně jako kabiny a chodby v šatně by měly mít tyto přepážky dostatečnou šířku, která umožní vjezd invalidního vozíku a poskytne uživateli převlékárny dostatek místa.

4. Toalety

Przebieralnia dla niepełnosprawnych powinna sąsiadować z odpowiednio przystosowanymi dla nich kabinami WC. W rozporządzeniu Ministra Infrastruktury można znaleźć przepis mówiący o szerokości drzwi do kabin ustępowych otwieranych na zewnątrz – w przypadku osób niepełnosprawnych jest to co najmniej 0,9 m (§ 85 ust. 1 pkt 3).

Szatnia dla niepełnosprawnych – cena

Náklady na vypracování projektu hygienicko-sanitárního prostoru závisí na dohodě s klientem, díky čemuž lze zohlednit všechny specifické vlastnosti objektu. Určitě důležitým faktorem je velikost a počet oděvních skříněk, kabin a převlékáren, které taková šatna pro osoby se zdravotním postižením pojme. W przypadku budowy przebieralni basenowej należy wziąć pod uwagę tylko producentów oferującej wysokiej jakości materiały, takie jak HPL desky, które są odporne na wilgoć i mikroorganizmy.

ČASTO KLADENÉ OTÁZKY:

1. Kdy je třeba přizpůsobit šatnu potřebám osob se zdravotním postižením?

Předpisy stanoví, že na podlažích přístupných osobám se zdravotním postižením musí být vždy alespoň jedno hygienicko-sanitární zařízení (tj. mimo jiné šatna nebo převlékárna) jim řádně přizpůsobeno.

2. Jak vybavit šatny pro osoby se zdravotním postižením?

Skříňky, sprchové kabiny a přepážky k převlékání musí být přizpůsobeny tak, aby poskytovaly dostatečný prostor pro pohyb a volný prostor. Proto je vhodné zvolit velké skříňky uzamykatelné ve spodní části, kabiny s poličkou a věšákem oddělené závěsem a široké přepážky pro převlékání.

3. Kolik stojí vybavení převlékárny přizpůsobené invalidním vozíkům?

Zależy to głównie od wielkości przestrzeni przeznaczonej na przebieralnię i jej wyposażenia, czyli liczby kabin, szafek, przegród itp., dlatego nie można jednoznacznie określić kosztu inwestycji.